Ağustos Düşü

I.

Düşümde bir çiçek gördüm
Bir nergise dönüyordu
Bir güle…

Nergis; hani şu şifalı narkissos
Kökünü kesip de koydunmu üstüne
Sağaltmadığı yara yoktur
Ama kendini sever en çok
Su yeşili bakışlarıyla
Kendini seyreder ömrünce
Suyun aksinde…

Gül; düpedüz aşık
Dikenlerini kendine batırıpn580489264_950818_4783
Hesapsız – sorgusuz
Kendini verenlerden
Kırmızıdır
Yakaladı mı gözlerinden
Kurtulamazsın… Continue reading “Ağustos Düşü”

Reklamlar

Yitirdiğimiz…

– benim kalbim sırça değil;
buzdandır –

Deli, hoyrat bir çocuk
Saçlarında yağmur kokusu
Elinde kalbi
Koşuyor buzda
Karabasan gibi çarpan
Bir tipiden sonra
Koşuyor
Hiç koşmamış gibi

İnceldiği yerden
Kırılırken
Buz
‘Kırıldın mı? ‘
Diye soracak kadar nazik
Düşüyor suya
Hepimiz görüyoruz onu
Hepimizden bir parça karışıyor suya
‘Baştan belliydi’ diyoruz hepimiz
Pişkince…

Deli, hoyrat bir çocuk
Elinde kalbi
İnerken derinliğe
Soruyor kendine
‘Düşten uyanmak mı iyidir
Yoksa
Düşte yaşamak mı
Hiç uyanmadan? ‘

Bekliyor çocuğun cevabını
Su
Uyandıracak
Ya da hiç
Ama hiç
Uyandırmayacak
Hepimizden bir parça var onda
Bekliyoruz
İniyor dibe doğru
Çocuk ve kalbi…

Mesut Örs